|
webhosting |
De geometrische motieven op rotsblokken bewijzen een immense rijkheid van design en symbolisme, die de Keltische vakmannen geïnspireerd en beïnvloed hebben. Sommige van de motieven of symbolen dateren van meer dan 3000 v.C. en zijn vandaag nog steeds te zien in stenen beeldhouwwerken.
De spiraal is teruggevonden in dolmen en begraafplaatsen. Veel van die symbolen zijn gevonden in gebieden van Frankrijk tot Ierland. De werkelijke betekenis is niet gekend maar men gelooft dat het de reis voorstelt van de ziel die het lichaam verlaat naar hogere spirituele vormen; de ontwikkeling, uitbreiding en kosmische energie, die afhangt van de cultuur waar het in gebruikt wordt. Voor de oude inwoners van Ierland stelde de spiraal hun zon voor.
Een basiselement in de Westerse ideografie* is de klokwijze spiraal (beginnen vanuit het midden) Deze kunnen we sterk associëren met water, kracht, onafhankelijke beweging en de migratie van de stammen. De associatie van het teken met water is eerder gefocust op de terugkeer van de regenseizoen, dan op het begrip water.
*ideografie: schrift waarin geen klank-, maar begriptekens worden gebruikt (zoals het oude spijkerschrift en het Chinees)
Zoals de basiselementen vaak uiteenlopende betekenissen hebben heeft deook dikwijls de betekenis van de ondergaande zon.
De basiselementen het punt en de spiraal gebruikte men reeds 24.000 jaar geleden. Nadien heeft men deteruggevonden, gekerfd in rotswanden die dateren van slechts 5.000 jaar geleden. Men heeft de
eveneens teruggevonden op Kreta op discussen die dateren van 2000 v.C. en op vruchtbaarheidssymbolen in Tibet. Het komt ook voor op rotstekeningen in Utah.
Een meer cirkelvormige en een meer gesloten wijze dan de
van hierboven vinden we terug op vele neolithische* rotstekeningen. *neolithicum: het jonge steentijdperk (in Europa: 5.500 -> 3.500 v.C.) Tot vrij recent kenden de onderzoekers de juiste betekenis van dit ideogram niet. Op rotstekeningen in Scandinavië vond men vaak tekens terug die sterk geleken op type boten en sleden met verticale lijnen op. Tot nog toe ging men er van uit dat die lijnen mensen voorstelden. Samen met deze tekens vond men een hele reeks kleine ronde tekens, en ook het ideogram
. Maar waarom zouden mensen duizenden jaren geleden steenkappers huren om gedurende lange uren in de rotswanden te kerven om ogenschijnlijk weinig betekenisvolle tekeningen van schepen en sleden samen met kleine ronde tekens en
weer te geven? Dit in harde steen, alsof het belangrijke berichten waren voor het nageslacht, en bedoeld om er duizenden jaren te blijven. Waarom dacht de neolithische mens dat deze beelden voor eeuwig moesten overgedragen worden aan het nageslacht? Een doorbraak in het begrijpen van deze vreemde tekens is gemaakt in 1991. Een archeoloog kwam met de idee dat de kleine ronde tekens op deze rotswanden de sterren aan de hemel konden voorstellen. Hij liet een computerprogramma de structuren van sommige rotstekeningen vergelijken met de constant wijzigende structuren van de felste sterren. Hij stelde vast dat deze rotstekeningen een voorstelling waren van de stand van de zichtbare planeten en de felste sterren tijdens meerdere zonsverduisteringen. Het teken
betekent dus waarschijnlijk een verduisterde zon.
Een andere mening stelt dat de losjes opgewonden spiraal (tegen wijzerzin) de grote zomerzon voorstelt terwijl de dicht opgewonden spiraal (wijzerzin) staat voor de krimpende winterzon.
Een variatie op het voorgaande teken, bestaat eigenlijk uit het samenvoegen van twee
(spiraal met vanuit het midden gezien een klokwijze rotatie). Het oudste voorwerp waarop deze versiering werd teruggevonden, was een amulet van mammoettand (+/- 24.000 jaar oud) Gedurende het Bronzen Tijdperk werd dit teken gebruikt als versiering op allerlei artefacten ( voorwerpen uit de prehistorie, door de mens vervaardigd) In het oude Griekenland kwam het voor op vazen en amphoren en stond het symbool voor water of zee.
Men denkt dat een dubbele spiraal de equinoxes, de dag- en nachtevening (dag en nacht zijn even lang) voorstelt.
De structuur van dit symbool is ongewoon omdat het volledig gesloten is. Omdat het moeilijk is om te tekenen, had het waarschijnlijk een magische betekenis. Dit voorbeeld is gevonden op een rotstekening in Scania, Zweden.
Dit symbool met twee spiralen kwam eveneens veel voor in grottekeningen. Het vertoont gelijkenissen met motieven die we ook in andere culturen aantreffen zoals het Yin en Yang symbool. Het staat voor de dualiteit in de natuur en het evenwicht.
Deze afbeelding wordt de spiraal van het leven genoemd en werd teruggevonden in de restanten van een oude tempel in Ierland uit het Bronzen Tijdperk. De afbeelding werd bekomen in één lijn, zonder begin of einde. Vergelijk het met
, een oud Keltisch teken. De drievoudige spiraal verwijst naar een drievoudige godin. De cirkel, de spiraal en het wiel zijn drie sterke symbolen die verwijzen naar de cyclus van leven, dood en wedergeboorte zoals bijvoorbeeld die van de seizoenen.
Deze oude
is buiten in pre-Columbiaans Amerika ook in Europa teruggevonden. In Europa werd het vooral geassociëerd met de Keltische stammen.
Deze symbolen worden triskele of triskelion genoemd. De Triskele wordt gebruikt als symbol van de cycli het leven of van de drie invloedssferen van de materiële wereld. De drie sferen, land, zee en hemel vertegenwoordigen de drie aspecten van de materiële wereld die voorkomen in elk object. Elk aspect sterft steeds uit en keert altijd terug naar het punt waar het vertrokken is.
Dit symbool werd gebruikt om de driezuster godinnen van de druïden: Fotla, Eiru en Banba te symboliseren. Ierland is genoemd naar Eiru. Eveneens staat het voor de godin van de moeder, jonkvrouw en oude vrouw. (wicca) De Triskele benadrukte ook het belang van het getal drie.
De invloed van de Keltische kunst op latere symbolen:
Een gestilleerd triskelion, Grieks voor drie-benig, wordt geassociëerd met vooruitgang en competitie, en kwam het eerst voor op munten in oud Griekenland. Tegenwoordig kan je het teken vinden op het wapenschild van het eiland Man, gelegen tussen Groot-Brittannië en Ierland. Vroeger was dit eiland bewoond door de Kelten.
is verwant met
, een oud Keltisch teken.
Later is de
geëvolueerd tot een nieuw triskelion. Dit voorbeeld werd teruggevonden op een wapenschild dat gebruikt werd als prijs op competities georganiseerd in Athene. (500 v.C.)
Dit is één van de vele symbolen voor De Heilige Drievuldigheid uit de Christelijke symboliek.
Symbolen van dit type worden triquetras genoemd, Latijn voor driehoekig. Dit teken is eveneens een symbol voor de Heilige Drievuldigheid. Aangezien één van de symbolen voor Jezus de
is, kan je deze triquetra ook als een symbool voor Jezus beschouwen, opgebouwd uit drie gestilleerde, gevlochten vissen.
Deze triquetra komt van een rune-steen* uit Zweden. (1.000n.Chr)
*rune: schriftteken van het oud-Germaanse alfabet. Ook: geheimzinnig teken, hiëroglief.
Dit is het wiel van ‘het zijn’. Het bestaat uit vier richtingen, verenigd door een vijfde. Ierland wordt geacht verdeeld te zijn in vijf delen: Leinster, Munster, Connaught, Ulster en Meath. Op de zelfde manier werd het universum van de Druïden voorgesteld: als vier natuurelementen, verenigd door een vijfde, het evenwicht.
Het ringkruis of zonnewiel was een gemeenschappelijk symbool in de noordelijke streken. We kunnen het ook nog terugvinden op oude gedenksten en in veel oude kerken. Deze versie in het bijzonder wordt soms ook wel het Keltisch kruis genoemd, alhoewel deze naam eerder terugslaat op de volgende afbeelding. Nu wordt het in sommige landen gebruikt als neo-fascistisch embleem. Vb: de Franse ‘Jeune Nation’ en de Belgische 'Beweging voor Burgeraktie’.
Dit is het eigenlijke Keltische kruis. Ook driepas of trifos genoemd. Het symboliseert de brug naar andere werelden, een hogere kracht en kennis. Dit bekom je door aan het vorige teken de verticale as (hemel) en de horizontale as (aarde) toe te voegen. Zij worden ook beschouwd als zonnesymbolen, bronnen van licht en uiterste kracht. Vandaag de dag vinden we ze vooral terug als grafsteen op kerkhoven, bijvoorbeeld in Ierland. (zie prent)
Dit symbool is een zegel van de Druïden. Het bestaat uit een cirkel met twee verticale lijnen die de cirkel verdelen. Soms wordt de zegel voorgesteld als een krans van bladeren met twee staven of speren.
Dit is het symbool van De Drie Stralen en is het belangrijkste van al de druïdische symbolen. Van rechts naar links stelt de eerste straal de mannelijke krachten voor. Uiterst links stelt de vrouwelijke krachten voor. De straal in het midden symboliseert het evenwicht tussen die twee krachten. Iedere straal heeft ook een naam. ‘E’ voor de mannelijke straal, ‘O’ voor de vrouwelijke en ‘Ah’ voor het evenwicht.
Een Keltisch swastika of hakenkruis, teruggevonden in Engeland op een gouden ceremonieschild.