webhosting   Cheap Reseller Hosting   links    free hosting by fateback   hosting reseller   100WebSpace offers 100MB Web Space 
Free Links
Free Image Hosting, Web Hosting, Architectural Projects in Bulgaria, Famous People & Celebrity Search, Web Page Hosting

Het Pentagram


 
 

Het pentagram is een ster die je kan bekomen door één enkele ononderbroken lijn te tekenen.  Het wordt dan ook wel eens ‘de knoop zonder einde’ genoemd. Andere namen zijn ook: het Gobelinkruis, de  Pentalpha, de Heksenvoet, de Duivelsster en de Druïdenvuist.  Sinds vele eeuwen bestaat de overtuiging dat het pentagram een  veiligheidssymbool is. Het zou een krachtige bescherming tegen duivelse slechtheid en demonen bieden. Het werd dan ook als amulet gedragen om een gelukkige en veilige thuiskomst te bevorderen.
De associaties van het pentagram hebben zich gedurende de geschiedenis langzaam ontwikkeld.  Vandaag de dag is het een alomtegenwoordig symbool van de nieuwe heidense beweging. (neo-paganisme)

Het pentagram doorheen de geschiedenis

 

Het vroegste gebruik dateert van ongeveer 3500 v.Chr.: in Ur der Chaldeeën in het oude Mesopotamië was het er symbool voor de macht van het rijk en van de  heersers.
Bij de Hebreeuwers was het het symbool voor waarheid en sloeg het terug op de  eerste vijf boeken van het Oude Testament.
In het oude Griekenland noemde men het pentagram de Pentalpha, omdat de  geometrische compositie uit vijf letters bestond.  In tegenstelling tot vroegere  beschavingen, kenden de Grieken geen bijzondere symbolische betekenissen toe aan  het pentagram.
Voor de gnostici was het pentagram als een ‘Vlammende Ster’
Bij de druïden was het het symbool van de goddelijkheid.
In Egypte gold het als symbool voor de onderaardse (moeder)schoot.
Volgens de Kelten was het pentagram verbonden met de onderaardse godin Morrigan.
Bij de Christenen stond het in de Middeleeuwen symbool voor de vijf wonden van  Christus.
Keizer Constantijn I gebruikte het pentagram, samen met het chi-ro-symbool in zijn  zegel.


In de legende van Sir Gawain en de Groene Ridder stond het pentagram in  goudgravuur op Sirs schild en symboliseerde het de vijf ridderwaarden. (vrijgevigheid, hoffelijkheid, kuisheid, ridderlijkheid en vroomheid)
In de middeleeuwen diende “de knoop zonder einde” als bescherming tegen demonen. Het werd gebruikt als persoonlijke beschermer en als bewaker voor ramen en deuren.

Het pentagram met één punt naar boven symboliseerde in de latere middeleeuwen de  zomer, met twee punten naar boven was het het teken voor de winter.
Tijdens de heksenvervolgingen kreeg het pentagram voor het eerst een negatieve  betekenis, werd het symbool voor de duivel en kreeg zo de naam “Heksenvoet”.
Met de opkomst van het hermeticisme werd grafische symboliek uiterst belangrijk.  Het concept van de microkosmische mensenwereld als een analoog van de  macrokosmos is een onderdeel van de traditionele occulte leren als ook in oosterse  "Wat zich in de macrokosmos afspeelt, speelt zich ook op microkosmisch niveau af."  (As above, so below) Het pentagram, de 'Ster der Microkosmos', symboliseert de  mens in die microkosmos.
Het rechtopstaande pentagram (met de punt naar boven, toont enige gelijkenis met  een menstengestalte met uitgestrekte armen en benen.  Zo toont Agrippa van Tycho  Brae (1582) de overeenkomstige verhoudingen van macro- en microkosmos, met vijf  planeten aan de punten van de ster en de maan in het midden. Andere gelijkaardige  illustraties zijn er van Robert Fludd en Leonardo da Vinci.
 


 

Later werd het pentagram het symbool voor de relatie tussen het hoofd en de vier  ledematen, daarna voor de relatie voor de Geest en de vier traditionele elementen  der materie. (Quintessence) Een pad met de klok mee om het pentagram toont de  elementen volgens hun dichtheid, vastheid en massa. (Geest heeft de vastheid van   ether.)

Het pentagramteken wordt in rituele magie al lane tijd gebruikt: met een rituele dolk  (athame) worden pentagrammen in de lucht of op de grond getekend, waarmee  aanroepingen in relatie tot de vier elementen worden gesymboliseerd.
In de veeriger jaren van de 20ste eeuw adopteerde Gerald Gardner het pentagram met  de twee punten naar boven als een sigil (magische zegel) voor de initiatie op het   tweede niveau in de nieuw-heidense rituelen die later die naam Wicca kregen. Het   pentagram met één punt naar boven werd het symbool voor de derdegraads  inwijding. In deze zelfde beweging werd het pentagram ook op het altaar gegraveerd, de sterpunten stonden dan voor de drie aspecten van de Godin en de twee van de  God.

Nog even een klein verschil verduidelijken:
        PENTAKEL                            PENTAGRAM
                               
 

Het ‘open’ pentagram (zonder cirkel) is de actieve vorm en symboliseert het naar ‘naar buiten tredende zelf’, paraat voor activiteit, waakzaamheid en conflict.

Het gesloten pentagram (pentakel) staat voor behoudend en beschermend. Het is de passieve vorm die de spirituele expansie van de magische cirkel binnen haar vorm houdt.
De cirkel staat ook hier voor eeuwigheid en oneindigheid.